Goede Doel
Diepgeworteld in blauw voor een goed doel
Het thema van 2026, ‘Diepgeworteld in blauw’, staat o.a. in het teken van steun aan belangrijk hartonderzoek van het Maastricht UMC+.
Kunst en maatschappelijke betrokkenheid komen op unieke wijze samen.
Ongeveer 40 kunstenaars creëren speciaal voor deze editie een nieuw werk, geïnspireerd op het thema. Deze exclusieve kunstwerken worden op 25 mei gepresenteerd op locatie De Puthof.
Bezoekers krijgen de bijzondere kans om een kunstwerk aan te schaffen voor een vast bedrag van €250. Met deze aankoop draag je direct bij aan onderzoek naar hart- en vaatziekten bij vrouwen. Samen maken we impact.
Tevens is er een informatiepunt aanwezig waar je meer kunt leren over het werk van de stichting en onderzoek naar genetische plotse hartstilstand.
De officiële opening om 11:00 uur wordt verricht in aanwezigheid van prof. Paul Volders, die als speciale gast een korte toelichting zal geven op het belang van dit onderzoek.
Jacqueline van Putten
'Tussen Wortel & Hemel'
Een tweedelig kunstwerk. Elf kubussen vormen samen een gelaagde verbeelding van ons mens-zijn.
Bij de 5 organische kubusvormen staan de dragende waarden centraal: gezondheid, liefde, veiligheid, gezin en vriendschap. De fundamenten waarop wij bouwen. De tak omarmt en moeder Aarde beschermt en symboliseert oorsprong en verbondenheid.
Het tweede blok richt zich op de innerlijke dimensie: tevredenheid, geluk, invulling, geloof, balans en groei. Samen rusten zij op een solide basis.
Mieke Eggen
'Twin'
Voor mij is deze tweeling hét voorbeeld van oorsprong en verbinding en de kern van nieuw leven.
Deze twee baby'tjes houden elkaar stevig vast en blijven heel hun leven verbonden met elkaar.
Ze liggen in een laagje moerbeiboomschors, op een mooie boomstronk die tegelijkertijd refereert aan de iconische kastanjeboom van Reijmerstok.
Lei Hannen
'Maskerade'
We leven in een vluchtige wereld.
Als het "in beeld" komt is het ECHT.
Alles moet in de pas lopen.
Maar op de keper beschouwd is het een maskerade.
Gevangen in een druppel, met een voorbijtrekkende wolk.
Neem het leven met een korreltje zout.
Marly Freij
'Horizon'
" Marly is gefascineerd door landschappen, waarbij haar ogen altijd weer op zoek gaan naar de horizon. In dit drieluik is de horizon op abstracte wijze terug gebracht tot de essentie."
Ineke Voigt
'Balans in blauw'
Mijn werk kan het beste worden omschreven als materieschilderijen. Door het gebruik van verschillende materialen ontstaat er een reliëf met vaak warme kleuren en een mooie structuur. De werken krijgen een doorleefd karakter door de vele lagen verf en de materialen die worden verwerkt. Hierdoor ontstaat diepte en een rijke textuur. Er zit geen ingewikkelde of diepzinnige gedachte achter mijn werk; mijn doel is simpelweg iets moois te maken waar mensen graag naar kijken en dat hen aanspreekt.
Ann Dierckx
'Safe'
Gedachte achter het werk: tederheid, bescherming, warmte, veiligheid, liefde, respect....
Jeanne Dekkers
'Landlijnen'
Inspiratie het doek maakt onderdeel uit van de serie Landlijnen. De voortdurend veranderde lijnen van lucht en licht.
Sies Willems
'Lieske zoag ’s proeme hange'
Een jeugdherinnering; Met de familie wandelend door de velden (gele ganzenbloem en blauwe korenbloemen).
Op bezoek bij Netteke en Lieske vaan Scheulder (nichtjes van mijn vader) en daar in de wei spelen tussen de koeien en de pruimenbomen.
Daar besefte ik als negenjarige: Hier liggen mijn wortels.
Marjon Bessems
'#blauw#bloed'
Een klein keramisch beeldje, ruw maar zorgvuldig gevormd. Het oppervlak is niet volledig glad: hier en daar zit een laagje papier op het keramiek geplakt, alsof herinneringen of fragmenten van verhalen voorzichtig op het object zijn aangebracht.
De dominante kleur is een verzadigde blauwtoon die het geheel omhult. Het blauw lijkt bijna te ademen: donker in de schaduwen, zachter waar het licht het oppervlak raakt.
In dit blauw lijken vormen te schuilen- suggesties van aders, kanalen en stromingen, alsof het binnenste van het beeld verbonden is met een verborgen netwerk.
Tussen deze blauwe lagen verschijnen kleine rode lampjes, ze gloeien zacht maar intens, als pulserende punten in het donker.
Hun licht doet denken aan kloppende harten of aan bloed dat door vaten stroomt. Het rood contrasteert scherp met het blauw en geeft het beeld een levend ritme.
Samen vormen de lampjes een subtiel patroon: geen strak schema, maar een organische verspreiding die de indruk wekt van een lichaam, een systeem, een innerlijke kaart van leven en gevoel.
Het werk #blauw#bloed roept zo het beeld op van iets dat van buiten koel en stil lijkt, maar van binnen warm, stromend en vol leven is. Het blauw bewaart de rust; het rood verraadt het kloppen daaronder.
Marianne Hoedemaekers
'Diepgeworteld in Blauw'
Voor mij is een boom het symbool van leven. Denk aan de "levensboom" die inzicht geeft in je geschiedenis. De wortels die je stevigheid geven en het begin van leven zijn. De bladeren die koolzuur uit de lucht halen en er zuurstof voor teruggeven zodat wij kunnen leven.
Dan is de cirkel rond.
Dat bracht me op het idee een armband te maken.
Ook hier is de cirkel rond als je 'm draagt.
Op de armband is een hartslag te zien, die begint en eindigt bij het hart.
Zoals de kringloop van leven bij de boom, zo zorgt ook het hart met zijn hartslag voor leven.
De kleur blauw van de armband symboliseert de lucht waar we de zuurstof vandaan halen.
Ellen Geerts
'Winterflowers;
Daucus Carota en Hydrangya'
In mijn werk staat de natuur centraal, een metafoor voor het leven. Het ontluiken, de volle bloei, het verwelken en de vergankelijkheid.
Alle stadia en alle seizoenen laten schoonheid zien. De natuur laat mij kijken met aandacht voor het kleine, voor haar kwetsbaarheid en rijkdom.
Er is ruimte voor verwondering.
Julia Popovics
'Stille wachter'
Ruist al jaren hetzelfde lied, ze biedt mij bescherming, haar bladeren geven mij schaduw.
Tussen mensen overleef ik en tellen de jaren niet meer.
Marlie Verboeket
'Littekens en Liefde'
Vanuit het thema ‘Diepgeworteld in blauw’, is ook deze dame diepgeworteld in vele blauwe lagen. Lagen van verf, pastel, maar ook van échte bladeren met daaroverheen vernis lagen.
Uitdagende lagen; makkelijke lagen. Allemaal sporen van een leven wat haar liet buigen maar niet breken, nét als “d’r dikke boom”. Verankerd in verf en zichtbaar gemaakt in haar blik vol littekens en liefde.
Ook mijn andere kunstwerken vertellen over kracht en kwetsbaarheid, over liefde en pijn, over gebroken zijn en veerkracht hervinden. Met elke penseelstreek, elke nieuwe laag verf ontvouwt zich een volgende, vaak uitdagende, laag van het leven.
Ik hoop dat mijn bezielde, intuïtieve schilderijen als een spiegel de kijker raken en daarmee uitnodigen om hun eigen verhaal aan te kijken.
Miechel Kockelkoren
“Diep geworteld in blauw”
Dit kunstwerk is ontstaan rondom het Thema: “Diep geworteld in blauw” symbool voor de oorsprong en verbinding van editie 2026. Inspiratiebron voor het gekozen thema is de kastanjeboom aan de Haagstraat in Reijmerstok en het hart- en vaatonderzoek van de Health Foundation Limburg UMC+. De kastanjeboom aan de Haagstraat in Reijmerstok - d’r dikke boom - is niet zomaar een boom. Het is een anker. Een plek waar tijd zichtbaar wordt, waar herinneringen zich ophopen en waar het leven zich in al zijn vormen heeft afgespeeld.
D’r dikke boom, de wortels reiken diep de aarde in, maar voor mij gaan ze verder dan dat. Ze dragen wat ons vormt: tradities, verbindingen, alles wat vaak onzichtbaar blijft maar ons wel richting geeft. De oplichtende wortels verbeelden voor mij dat er altijd beweging is, altijd leven dat doorgaat, zelfs onder de oppervlakte. De bolsters die op de grond liggen, zacht gloeiend, zijn voor mij kleine beloftes. Nieuwe beginpunten, zaadjes die zichzelf planten en zorgen voor nieuw leven. Zelfs na verlies of ziekte blijft er iets achter dat weer kan groeien.
Het hart in de stam is het kloppend middelpunt van dit kunstwerk. Daar komt alles samen. De boom, het leven, de mens. Het is een verwijzing naar het hart- en vaatonderzoek van de Health Foundation Limburg, maar voor mij is het ook iets persoonlijkers: het besef hoe kwetsbaar en tegelijkertijd hoe ongelooflijk sterk het leven is. Zoals sap door een boom stroomt, zo stroomt bloed door ons lichaam. Het houdt alles in beweging. De witte handen die de stam dragen, heb ik bewust toegevoegd. Voor mij staan ze voor zorg, kennis en toewijding. Voor de mensen die dagelijks werken aan herstel, die proberen vast te houden wat dreigt te breken.
De trappen die zich omhoog slingeren door de boom zie ik als een weg. Geen rechte weg, maar een pad met bochten, met moeite, met hoop. De weg naar herstel, naar groei. De groene kat, met haar negen levens rust aan de voet van de boom, is een verwijzing naar kanker, hart- en vaatziekten, hersen- en zenuwziekten en chronische kinderziekten. Ze is alert en ontspannen tegelijk. Voor mij staat ze voor veerkracht.
Voor het vermogen om telkens weer op te staan, hoe vaak je ook valt. Haar aanwezigheid is stil, maar essentieel. De kleur groen staat voor leven, zoals de levende natuur die zich telkens opnieuw uitvindt, jaar in jaar uit.
Het kleine bruine speelgoedbeertje dat zachtjes zwaait met zijn armpjes, en een verwijzing is naar chronische kinderziekten, brengt een andere laag in het werk. Iets lichts, iets zachts. Voor mij staat het voor hoop. Voor de menselijke kant van onderzoek. Voor de reden waarom we blijven zoeken naar oplossingen, naar genezing, naar toekomst. De open poorten op de achtergrond zijn een uitnodiging. Naar deze plek, maar ook naar wat het kunstwerk wil vertellen. Ze markeren een overgang - van buiten naar binnen, van kijken naar voelen.
En tenslotte, de driehoeken en ruitvormen in de achtergrond zijn een verwijzing naar de bouwstenen van het menselijk lichaam. En dan is er het blauw. Altijd weer het blauw. Het draagt dit hele werk. Voor mij is blauw geen kleur, maar een ruimte. Een stilte waarin alles samenkomt. Het verbindt lucht en aarde, lichaam en ziel. Het geeft rust, maar ook diepte. In dat blauw ontstaat ruimte om stil te staan, om te voelen, om te begrijpen wat ons verbindt.
Uiteindelijk gaat dit werk voor mij over één ding: verbondenheid. Tussen mens en natuur. Tussen verleden en toekomst. Tussen kwetsbaarheid en kracht
Mirjam Hopman
'BLUE GATEKEEPER'
Diepgeworteld in blauw, als stromend water door aderen van klei.
Mijn keramische beeld bewaakt de grens tussen binnen en buiten, tussen kwetsbaarheid en kracht.
Geïnspireerd door hart- en vaatonderzoek verbeeldt het de fragiele balans van het leven waar doorstroming, bescherming en verstilling samenkomen.
Ellen von der Linden
'Stammbaum'
Eddy van Meulebroeck (Ecchie)
'Geaarde Chimaera'
Chimaera is een beeld uit mijn gewoon werk. Het is een ‘meer mens-
wordend’ figuur uit een serie die ontstaan is na het door onszelf
vernietigen van alle leven op aarde.
De nog overlevende spermacellen en eicellen zoeken en vinden mekaar en
de schepping begint schoorvoetend opnieuw. De ‘morph’ is geboren.
Deze ‘morphen’ beginnen na een aantal jaren te muteren en ontwikkelen
3 poten, soms een bek en één of meerdere hoofdjes: ‘tripods’ genaamd.
Na een aantal jaren muteren ze verder en beginnen meer en meer mens
te worden, die ik dan ‘Chimaera’ noem.
Ik heb me dan verder geïnspireerd op de boom, waarvan de wortels
‘aderen’ worden in mijn beeld, en vanuit de hartholte hun weg zoeken
naar beneden, naar buiten.
Een netwerk van aderen die, net als boomwortels, hun water en voedsel
uit de bodem halen.
Gesymboliseerd door: ’Geworteld in blauw’
Desirée en Jos Conraads-Habets
'Dance Me'
Jolanda van de Grint
Bij het lezen over de expositie voor het goede doel en het thema moest ik meteen aan dit werk denken. Niet alleen vanwege de blauwe draad die erdoorheen loopt, maar ook de kwetsbaarheid van het werk. Het is al een wat ouder werk, maar net als mijn huidige werk is het geworteld in de Japanse wabi-sabi-filosofie: de schoonheid van imperfectie, vergankelijkheid en authenticiteit. Hoewel ik nu met andere technieken werk, geldt voor al mijn objecten: het zijn stille, bescheiden vormen—eenvoudig van vorm, maar rijk aan textuur en betekenis. Ze nodigen uit tot verstilling en reflectie op materiaal, tijd en kwetsbaarheid.
Gillian Benjamin
'Het zorgzame hart'
De kleuren, vormen en texturen van landschappen, zowel stedelijk als landelijk, zijn mijn passie.
Voor mij is het ziekenhuisgebouw het kloppende hart van de zorg, een plek waar mensen uit alle lagen van de bevolking elkaar ontmoeten en met elkaar verbonden raken, misschien voor jaren of misschien maar voor een dag. De betonnen buitenkant verbergt de gebeurtenissen die zich achter onze mooiste of misschien wel droevigste drama's afspelen, maar als je goed kijkt, zie je een glimp van het kloppende hart binnenin.
Astrid Polman
'Zijn'
Louise Verhoef
'Anoniem'
Het schilderij verbeeldt mensen in een stedelijke omgeving. De hoofdfiguur loopt naar de kijker toe, alle anderen lopen van de toeschouwer af. Je zou wensen dat ze zich omdraaien naar elkaar en contact maken. Hoewel steden vaak worden gezien als drukke, levendige plekken, laat dit werk een andere kant zien: het gevoel van verloren gaan in de omgeving. De kleur blauw in de hoofdfiguur benadrukt afstandelijkheid en eenzaamheid. Het tegenlicht werkt bijna verblindend.
De figuren zijn niet gedetailleerd weergegeven. De abstractie versterkt het gevoel van anonimiteit. Het werk nodigt de kijker uit na te denken over de eigen positie in de maatschappij en de mate van verbinding met anderen.
Rob van de Wiel
'Man against nature'
Mijn voorliefde voor het strand en de vrijheid die ik daar ervaar vind je vaak terug in mijn werk. Afgelopen winter ben ik de stranden van Portugal afgegaan op zoek naar materialen en inspiratie.
Door de winterstormen spoelt er veel aan zoals hout maar ook plastic, visserstouw en ander afval. Dan wordt pijnlijk duidelijk hoe wij als mens omgaan met de natuur. In dit werk combineer ik de natuurlijke wortels en aarde met het aangespelde plastic om aandacht te geven dat we echt beter moeten letten op het kloppende hart van de natuur.
Jannes Koetsier
'Diepgeworteld in blauw'
Bij deze titel moest ik denken aan de Engelse uitdrukking Tangled Up in Blue, bekend van het lied van Bob Dylan. Een Nederlandse vertaling kan zijn 'Verstrikt in weemoed' of — zoals Bindervoet en Henkes — 'Vastgezet in blauw'. In mijn schilderij combineer ik het letterlijke met het figuurlijke: je ziet de melancholie en de weemoed, maar tegelijkertijd de kracht van een vrouw die weer opleeft.
Gerreke van Veen
Een hart om te delen....
Het Verhaal van de Helften.
Er was eens een reiziger die een perfect, glanzend hart van kristal bezat. Iedereen bewonderde het, maar de reiziger voelde zich eenzaam. Op een dag kwam hij een oude vrouw tegen die hem vroeg: "Wat heb je aan een hart dat alleen van jou is? Een hart groeit pas als het wordt opgesplitst." De reiziger twijfelde, maar besloot het hart doormidden te breken en de ene helft aan een vriend in nood te geven. Tot zijn verbazing werd zijn eigen helft niet kleiner, maar begon deze warmer te worden. Telkens wanneer hij iemand ontmoette die troost of liefde nodig had, deelde hij een stukje van zijn hart. Aan het einde van zijn leven was zijn hart een lappendeken van verschillende scherven, krassen en kleuren. Het was niet langer perfect, maar het was vele malen groter en krachtiger dan het origineel. Want zo leerde hij: een hart dat je deelt, raakt nooit op; het vermenigvuldigt zich in de handen van de ander.
Karin Touw
Night Fern in Blue
Anna Heusschen-Creugers
'breekbare kracht'
Deze vaas, het vat, staat symbool voor het hart, breekbaar, draagkrachtig. Deze vaas is niet perfect en gemaakt in de geest van wabi-sabi. In haar materiaal en vorm schuilt kwetsbaarheid, karakter én kracht: ze kan ontvangen, bewaren en geven.
Aan de buitenkant zijn vele handgemaakte kleine en grotere porseleinvormen met opstaande randen te zien. Deze staan voor de vele herinneringen met hun gouden maar ook rauwe randen. Een stille getuigenis van kleine, grote, fijne en minder fijne gebeurtenissen. Als we onszelf, met alle scheurtjes en sporen van het leven, opnieuw durven dragen, dan zullen we juist daarin iets onverwacht moois vinden. Voor de goede toeschouwer zijn er aan de buitenkant binnen in de vormen ook nog twee kleine perfecte hartjes te zien. Een ander hart ligt onder de oppervlakte opgeborgen en is en blijft daardoor onzichtbaar.
De korenbloemen, met voor mij een van de mooiste kleuren blauw, staan voor schoonheid maar ook vluchtigheid.
Anne Scheepers
Dracœur soepersaurus
Uit een eenvoudige wortel ontstond een vorm die groeide tot iets nieuws. Een stam werd een lepel, een lepel kreeg trekken van een draak. Een wezen van kracht, vuur en leven.
De lepel staat voor voeding. Voor wat wij dagelijks tot ons nemen, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Voor zorg, aandacht en alles wat een mens nodig heeft om te blijven groeien.
De blauwe aders op de plank verwijzen naar wat stroomt: water, lucht en bloed. Ze verbinden de natuur met ons lichaam. Wat buiten ons leeft, leeft ook in ons.
Het draakachtige karakter symboliseert het vuur dat ieder mens in zich draagt: levenskracht, moed en het hart dat blijft kloppen, zelfs wanneer het kwetsbaar is.
Met dit werk wil ik stilstaan bij onze verbondenheid met de natuur. Hoe het hart ons in leven houdt, en hoe de natuur ons blijft voeden.
Anita van Iersel
'My roots in blue'
Vrouwenbeelden is een belangrijk thema in mijn werk. Mijn bewondering voor krachtige vrouwen geef ik onder andere vorm in dit beeld: haar kracht is geworteld in Moeder Aarde. In mijn keramiek werk is blauw een van mijn favoriete kleuren.
Karin van Druenen
'GEWORTELD IN BLAUW HEELT MIJN HART DOOR JOU'
Het blauw afkomstig van het schilderij ‘zwemmer’ dat ooit is ontstaan uit drang te overleven, laat zien dat het als voedingsbron een geraakt hart sterker maakt.
Verbonden door een duidelijk gewortelde krul met het doek, zorgen de elementen lucht, water en liefde voor een nieuwe bronzen beschermlaag.
‘Geworteld in blauw heelt mijn Hart door jou’.
‘Jou’ staat voor alle helende elementen, de onderzoekende arts en de nieuwe eigenaar.
Marcel Hazen
'De metamorfose van Daphne'
In de Griekse mythe vlucht de nimf Daphne voor Apollo's verlangen. Op het moment dat hij haar dreigt te grijpen, roept ze haar vader — de riviergod Peneüs — aan om haar te redden. Hij verhoort haar smeekbede: haar huid wordt schors, haar armen takken, haar voeten wortelen zich diep in de aarde. Ze verandert in een laurierboom. Redding en verlies vallen samen. Vrijheid kost de gedaante. Ik geef deze transformatie een nieuw lichaam. Niet van schors en blad, maar van keramiek en albast — materie die zelf al weet heeft van tijd, van druk, van langzame wording. Het vrouwelijke torso rijst op uit het blauw als iets dat nog niet volledig is losgelaten, noch volledig is gevangen. De metamorfose is hier geen eindpunt, maar een toestand: het moment zelf, bevroren en levend tegelijk.
De metamorfose van Daphne is een combinatie van handgevormd keramiek en albast, 47 cm hoog. Het keramische onderlichaam - blauwgroen gepatineerd, golvend als water en wortel tegelijk - draagt een torso van wit albast. De twee materialen raken elkaar, maar blijven wezenlijk verschillend: het ene zwaar en aards, het andere helder en doorschijnend. Samen verbeelden ze de grens tussen twee staten van zijn.
Hanny van Leeuwen
'Dit ben ik'
Debby Kicken
'Into the Blue'
Annemarie Sybrandy
'Levensboom'
De boom met wortels die water geven aan de takken. Takken die waaien en schatten die geluk kunnen brengen. Hoe bijzonder, hoe mooi, de aderen worden gevoed, water uit de grond, verse lucht uit de hemel. Praat er tegen, geef de boom wat aandacht en liefde. En laat je verrassen.
Charlot Terhaar sive Droste
'Diepgeworteld in Blauw'
Speciaal voor dit thema heeft Charlot doorgewerkt op een bestaand schilderij en diverse nieuwe lagen aangebracht. Het beeld suggereert een bepaalde zwaarte, bijna dramatisch, door de statische vorm, de donkere kleur en de dikke structuur. In contrast, is er lichtheid, de zwaarte wordt gecompenseerd door de strakke lijnen die het beeld in balans en harmonie houden. Het blauw zorgt voor stroming, zowel in het bovenste vlak als wel in het onderste gedeelte van het beeld, hierdoor blijft het geheel dynamisch en levendig.
Helene Gandolfi
'Jasmijn'
Carla Wolfs
'Waar Vuur het Hart Raakt'
over vuur, zout en het oncontroleerbare
Dit hart is gevormd in de hitte van een zoutoven, waar vuur en zout hun eigen sporen achterlaten. De donkerblauwe aders staan voor alles wat diep in ons geworteld zit: herinneringen, emotie en, verbinding. De zoutstook maakt zichtbaar wat niet te sturen is – net als het leven zelf.
Dit werk draag ik op aan de Health Foundation Limburg, die wetenschappelijk onderzoek mogelijk maakt naar de werking en kwetsbaarheid van het menselijk hart. Hun inzet raakt me, omdat onderzoek uiteindelijk mensen raakt; familie, vrienden, en iedereen die ooit met hartgezondheid te maken krijgt.
John Stultjens
'femme en bleu'
De vrouw als basis/wortel van het leven.
Elly van der Graaf
Collier parels zilver verguld
Julia Gandolfi
'Leven als | vliegers'
Het papier is zelf geschept met een eigen gemaakt schepraam. De vis is getekend met twee kleuren blauw draad.
" 't Good doon"
